Bu, gök mavisi 1952 model bir Volkswagen Beetle.
Dört silindir ve 25 beygir gücünde.
Arka camı iki parçalı.
Tasarruf etmek için parçalı yapılmış.
Benim gibi gerçek tevazuun her zaman zor bulunduğunu düşünüyorsanız,
bu, size göre bir araba.
Ben, Larry.
- Selam. - Selam.
- Buluşalım mı? - Kesinlikle.
Gerçekten boş musun?
Evet, boş olabilirim.
- Kahve içmek ister misin? - İçelim.
Merhaba. Ben, Jerry Seinfeld. Comedians in Cars Getting Coffee'yi izliyorsunuz.
Bugünkü konuğum Larry David.
Larry ile dostluğumuz 30 yıl öncesine dayanıyor.
1990'larda birlikte TV dizisi yaptık.
Nasıl yani?
Hâlâ beyzbolu şey olarak mı görüyorsun?
Nasıl denir?
Palyatif? Bu sözcüğü kullanabilir miyim? Beyzbol senin için palyatif mi?
Bu arada, muhteşem bir sözcük.
Bir insanın ağzından hayatımda duymadım.
Bu arabayı hep sevmişimdir.
- Gerçekten mi? - Her zaman.
Heyecanlı mısın?
Heyecanlı olmasam da binmeyi iple çekiyorum.
Annem haftada bir bana şöyle derdi:
"Larry, neden hiçbir şey seni heyecanlandırmıyor?
Hiçbir şeyden heyecanlanmıyorsun.
New Jersey'de Irvington Hotel'e gidiyoruz.
Orada buz pateni yapılıyor."
"Hayır, heyecanlı değilim."
En iyi teorilerinden biri ne, biliyor musun?
Her jenerasyon öncekinden güzel.
Evet.
Evet, bu gerçekten gözleme dayanan, orijinal bir düşünce.
Birlikte iş yapabilmemiz mucize
çünkü kimse bizim gibi zaman öldüremez.
- Yani... - Zamanı boşa harcıyoruz.
- Mucize. Katılıyorum. - Mucize.
Komedyen kafasının gerektirdiği bir şey de tembellik.
Kesinlikle.
- Çalışmak istemiyorsun. - Hayır.
Ben hep... Hep gösteri iptal olsun isterdim. Böylece çalışmak zorunda kalmayacaktım.
Peki ya bu deneyim? Farklı bir deneyim yaşıyorsun.
Farklı bir deneyim yaşıyorum. Kesin.
Bu araba için şunu hatırlıyorum.
Herkes "Bunla kaza yapılmaz," derdi.
Kaza yapmayacağım.
- Üniversitede herkeste bundan vardı. - Evet.
Peki ya yolun görünüşü? Asıl bunu seviyorum.
- Yolu çok iyi görüyorsun. - Gerçekten.
Şeyi sevmiyorum... Vitesli arabayı sevmiyorum.
Bu çok Yahudivari oldu.
Zaten Yahudiyim.
Biliyor musun? Benim için çok Yahudi de denilebilir.
Silecekleri çalıştırmam gerek. İzle.
Evet.
- Vay canına. - Matrak değil mi?
1952 model Hudson falan kullanmak istemiyor musun hiç?
Hayır, çok büyük. Oyuncağa benzeyen arabaları seviyorum.
Bir tane almak için bakınıyordum.
- Geçekten mi? - Evet.
Ne zamandı bu?
- Beş yıl falan önce. - Beş yıl önce.
- Öyle diyeceğini biliyordum. - Evet.
- Her zaman beş yıl önce denir. - Her zaman.
Normal bir Amerikan restoranında öğle yemeği benim için büyük sorun.
Balık mı? Salata mı?
Öğleyin sıcak yemeği sevmem.
- Evet, salata. - Evet.
Ama salatada pek bir şey yok.
Ne seversin?
- Öğle yemeğinde mi? - Evet.
Genelde öğleyin salata yerim.
- Sonra protein içeceği içerim. - Vay. Onu nereden alıyorsun?
Marketten alıyorum.
Evet.
Cevap da soruyla eşit derecede aptalcaydı.
Yiyecek bir şey bulamamanı anlamıyorum.
İnsanlar bundan rahatsız oluyor.
Eski eşim nefret ederdi.
Evliliğimizin bitmesinin bir nedeni de bu olabilir.
Yediklerine katlanamıyor muydu?
Kahve içmeyi bıraktım.
- Peki. - O bundan nefret etti.
"Sana ne oluyor ki?" dedim.
- Kupada çay içiyordum. - Evet.
"Artık sabah kahvesini bile paylaşamıyoruz," dedi.
Dedim ki... "Kupamda bir şey var.
İçini göremiyorsun.
Yudumluyorum. Buharı da tütüyor."
- "Ne fark eder ki?" - Anlıyorum.
Geçen gün çorba sipariş ettim.
Biri, "Sadece çorba mı?" dedi.
Sana ne ki?
Bir restorandaki insanlar o restoran gibi görünür.
Restoranın tarzı neyse içindeki insanların görünüşleri de o tarzdadır.
Bu yüzden oraya giderler.
Gittiğin her restoranda,
oradaki insanlar kıyafetlerinde sevdiğin yumuşak tonları tercih ediyordur.
Boz kahve, kemik tonları,
- bej tonları... - Ben...
...yumuşak gri tonları.
Ben...
- Bence öyle değil. - Değil mi?
Giyim tarzı konusunda evrildim...
- Öyle mi? - ...geçmişe nazaran.
Hâlâ vatkasız ceketler giyiyorsun.
- Vatkalı ceketleri sevmiyorsun. - Onları hiç sevmedim.
Evet. Birlikte iş yapabilmemiz mucize. Katılıyorum.
Şu arabanın yanında durmak istiyorum.
Bu, Bugatti. Arı modeli.
Bir arı bunu sürebilir.
Bugatti'yi Volkswagen üretiyor.
Yani bu iki araba aynı firma tarafından ayrı zamanlarda üretildi.
Vay canına.
Bu arada bu Bugatti'de 10 radyatör var.
Benimkinde hiç yok.
Pekâlâ. Gidip yemek yiyelim.
JOHN O'GROATS KAHVALTI - ÖĞLE YEMEĞİ
Sinyale bak.
Vay canına!
Buna semafor deniliyor.
Ben semafor makine sanıyordum.
O hidrofor.
Sözlüğe bakacağım.
Kapıyı tutmanın benim için kabul edilebilir olduğu zamanda geldin.
Sağ ol.
Bir fincan kahve alayım.
Ben bitki çayı alayım.
DEMLEME
Yediğim kahvaltılık gevrekleri hatırlıyor musun?
- Hâlâ yiyor musun? - Hayır.
Ne zaman bıraktın?
- Beş yıl? - Birkaç yıl. Beş...
Bak, kupadan içiyorum. İçinde ne olduğunu bilmiyorsun.
Aferin sana.
Peki bunun kahve yerine çay olması birini rahatsız etmeli mi?
Söyleyeceğim şeyden nefret edeceksin ama...
...sanırım karın haklı.
- Gerçekten mi? - Evet.
Haklı mı? Bak.
Bu kupada kahve varmışçasına iyi sohbet edebiliyorum.
Fark var mı?
- Bilmek mi istiyorsun? - Evet.
Dondurmacıya gidiyoruz, ben külahta dondurma alıyorum.
Sense salata yiyorsun.
İşte fark bu.
"Ne var? İkimiz de yiyoruz," diyorsun.
Olay, aynı modda olmak.
Modu yaratan şeyi kim söyleyebilir? Mod ortadadır.
Olduğunu biliriz çünkü onu hissederiz.
Savaşamayacağım, bilimsel bir gerçek sunuyorsun.
Bunun neresi komik?
Bilmiyorum.
Normalde yemeyeceğin şeyleri
yemeye başladığın durum nedir?
Yemekli bir davetteyim.
Diyelim ki tavuk ikram ediyorlar. Tamam mı?
Genelde tavuk yemem.
Tavuğun nesi var?
Kolesterol çok.
- Tavukta mı? - Evet.
Serbest gezen tavuk değilse, sorunlar çoğalıyor.
Tavuklar serbest gezmenin tadını ne kadar çıkarabiliyordur?
Atlar gibi serbest geziyorlar mıdır?
Üst üste kaldıkları kafesten çok daha... rahatlardır.
- Korkutucu. - O çiftlikler,
Anıt Vadisi, John Wayne gibi değil.
Çiftlikte değiller...
"Ne dersin çiftlikte dolaşmaya çıkalım mı?"
- Burada sözünü ettiğin... - Evet.
- ...Bu türlü bir çiftlik. - Evet.
- "Home on the Range." Bu çiftlik. - Evet.
Çoğu kişi beslenme konusunda usta olduğunu söyleyecektir.
Usta değilim.
- Değil misin? - Hayır.
Atıştırma sorunum var.
- Gerçekten mi? - Evet.
Bana şu durumları anlat...
- Ne zaman yoldan çıktığımı mı? - Evet.
Bana zevk düşkünü Larry David'i...
...zevk düşkünü...
Tanrım.
Bu sözcüğü neden seviyorsun?
- Bilmem. Komik bir sözcük. - Komik.
Adamın adı neydi? Penthouse dergisinin sahibinin?
Bob Guccione.
Bob Guccione sözcüğü o.
"Zevk düşkünü insanların toplandığı bir yer olarak düşünülür..."
Gerçekten püskürttüm.
- Çok sık olmuyor, değil mi? - Olmuyor.
En son beş sene önce görmüştüm.
Evet. Peki, ne zaman gardımı düşürüyorum?
Ne zaman insan gibi yiyorum?
Ne zaman kontrolden çıkıyorsun?
Kontrolden çıkmak, iki dilim pizza demek.
- Öyle mi? - Evet.
Hiç iki dilim olmaz.
- Hiç mi? - Hiç.
İstesem altı dilim yerim.
Gaza basarsam, bombanın pimini çekip bombayı fırlatırsam...
Benim kontrolden çıkmam yarım paket kavrulmamış kaşu demek.
Tanrım.
Hiç yapmadığım bir esprim var.
Seinfeld öncesindeki sosyal hayatım,
ne kadar umutsuz
ve bir o kadar da müşkülpesent olduğum hakkında.
Bu çok tuhaf bir kombinasyon.
Notre Dame'ın kamburu Quasimodo bile
köydeki en güzel kızı istiyordu.
Arkadaşları başkalarını ayarlamaya çalışıyordu.
"Quasi, bizim ofiste bir kız var.
Tanışmalısın," diyorlardı.
"Güzel mi?"
Yayıkaltı sütü burada çabuk biter.
İster misin? Şu güzelliğe bak.
- Pankekin tadına bakarım. - Harika.
Pankeki yiyince yüzündeki ifadeyi görmek için can atıyorum.
Al, üzerine biraz şurup koy.
Harika olacak. Sabırsızlanıyorum.
Çok heyecanlandım.
Larry David pankek yiyecek.
İnsanların böyle yaşadığına, her gün bunu yaptığına inanamıyorum.
Evet.
Sence de soğuyunca cazibesini kaybetmiyor mu?
Pankek yani.
Lezzetin büyük bölümü sıcak olmasından, değil mi?
- Evet. - Bence bu çok ilginç.
Isının tadı yok.
Davet edici.
Neden? Ne yapıyor?
İnsanı ısıtıyor.
Çok Kramervari oldu.
"İyi, Jerry.
Isı.
İnsanı ısıtıyor."
Geri dönüp şova bakıyorum da... Bana bir önerme atardın.
Çılgınca, absürt bir şey... Ben de "Tamam," derdim.
Doğru.
Ve sen kahkaha patlatırdın.
Çünkü başka kimseye söylemeyeceğim bir şeydi.
Ve şimdi bunu ekranda yapıyoruz.
Öğle yemeğinden sonra puro içerdin. Hatırlıyor musun?
- Ofisin içinde. - Evet.
Ve bilgece öğüt verirdin.
"Evet, gel çocuğum.
Her şeyi çözdüm," gibi bir havan vardı.
Puroyla söylediğin her şey kulağa daha iyi geliyor.
Puro insana bilgelik yüklüyor.
Puroyu böyle yapan ne?
İnsanı düşünmeye sürüklüyor.
Neden sigara öyle değil?
Sigara insanı düşündürmez.
Böyle değil...
Sigara...
- Böyle. - Doğru.
Anksiyeteyle ilişkili.
- Anladın mı? - Evet.
Puro ise rahatlatıcı.
İnsan rahatladığında daha çok düşünmeye açık olur.
Düşünmek için zamanı vardır.
Puro zaman alır.
- Puro zaman alır. - İşin sırrı burada.
İşte işin sırrı burada.
Puro içen birinin acelesi yoktur.
- Kesinlikle. Acelen yok. - Doğru.
- Sigara içense acele eder. - Evet.
Dışarı çıkmalıdır.
Ama sigara da biraz zaman alıyor.
Evet biliyorum ama...
Sigara sadece... sadece...
Zevk alınan bir şey değil.
Tabii.
Hâlâ tanıdığım en zeki insanlardan birisin.
Bunu iltifat olarak alıyorum.
İlk günden beri, "Bu adam zeki," dedim.
Şu puro-sigara meselesini sevdim.
İşte iki ahmak dışında kimsenin
yapmadığı bir analiz.
Sonunda hiçbir şey hakkında bir şov yaptın.
Paranızın üstü.
Pekâlâ, 41 dolar. Bahşişin ne olacak?
Genelde bahşiş politikan nedir?
Çok fazla.
Bahşiş anksiyetesi.
Sanırım bu Yahudilere özgü.
Bu konuda bir esprim vardı.
Bir bakıma bir kavmi temsil ediyorsun.
Cimri bir Yahudi olduğunu düşünmesinler diye yeterli bir miktar bırakmalısın.
Bir de fazla bırakamazsın,
çünkü hava attığını düşünmelerini istemezsin.
O da var. Dengeyi tutturmalısın.
Çünkü seni her iki tarafa da koyabilirler.
Ağzında puroyla gelip böyle...
Selam. Sizde...
Abartmaya başladın.
Garson çok miktardaki bahşişe bakıp nasıl mutlu olmaz?
- Bu nasıl olur? - Yahudi düşmanı değilse.
- Anladım. - Evet.
- Buraya atmak ister misin? - Evet.
- Açarım. - Gerçekten mi? Zorunda değilsin.
Çöp konteyneri açmayı severim.
Larry Miller insanların
"Gerçekten gey," dediğini anlatırdı.
Bu ne demek? Diğerlerinden daha mı çok zevk alıyor ya da...?
Ben...
Davranışlarıyla insanlara başka bir insandan daha kolay bir şekilde...
gey olduğunu düşündürüyor demek.
Peki. Aydınlattığın için sağ ol.
Evet.
- Ne tür iç çamaşır giyiyorsun? - Hâlâ slip külot giyiyorum.
- Gerçekten mi? - Evet.
60 yaş üzerinde slip külot.
Evet. Geçişi yapamadım.
Dar boxer diye bir şey var. Ben ondan giyiyorum.
- Öyle mi? - Hem slip hem şort gibi.
Evde tek başınayken dolanırken iyi oluyor.
Külotla yatak odasından mutfağa giderken
kendini rahat hissediyorsun.
Ama slip külotla...
Hayır. Ben...
Sliple dolaşıyor musun?
Hayır, slip külotla dolaşamazsın.
Evet.
Kutusunda yazıyor mu?
Üzeri çizili yürüyen bir adam var mı?
"Dolaşmayın."
- "Dikkat." - "Dikkat."
"Bu iç çamaşırıyla dolaşmak..."
"...tavsiye edilmez."
Altyazı çevirmeni: Aylin Güneri